مراحل خانه دار شدن در کانادا

house

به طور کلی، بعد از چند ماه اجاره نشینی و به قولی پول دور ریختن، بسته به بودجه و پس اندازی که دارید ممکنه مستقیماً بتونین خونه ی 4 میلیونی بخرین، اما معمولا این طوری هست که از کاندوهای 200 و خورده ای در قسمت های غیر مرکز شهر شروع میکنید؛ چند سال مورگج میدین (و در واقع سرمایه تون رو افزایش میدین)، میفروشین و همه ش رو میزارین پیش پرداخت و کاندوی 400 هزاردلاری میخرید و همین طوری، چند سال بعدتر میفروشین و خونه ی یک میلیونی میخرید! ولی باز، سوالی که خیلی ها میپرسن اینه که از کجا شروع کنیم؟

اول از همه، باید خودتون رو محک بزنین: آیا انقدر محله های شهر و موقعیت کاری (زندگی، مدرسه بچه ها و غیره) براتون مشخص هست که بتونین برای چند سال آینده تصمیم بگیرین؟ اگه فقط چند ماه هست که اومدین کانادا، حتا اگه پول نقد هم دارین، باز پیشنهاد میکنم چند ماهی رو دست نگه دارین. اگه هنوز کار تو فیلد خودتون پیدا نکردین، صبر کنین تا ببینین کجا مستقر میشین شاید لازم بشه تغییر شهر بدین.

بعد، بحث بودجه هست. اگه پول دارین: در اکثر موارد بیشتر از 20 درصد به صرفه نیست پیش پرداخت بزارین و بهتره باقی پول تون رو سرمایه گزاری کنید. اگه انقدر پول نقد ندارین: باید بدونین حداقل پیش پرداخت 3 تا 5 درصد هست، و مجبور هستین مورگج تون رو بیمه کنید. این یعنی هزینه ی بیشتر! اگه مورگج 80 درصدی نرخ ش 2.6 باشه، نرخ سود مورگج شما 3.75 درصد میشه.

به هر حال، بعد از گرفتن تصمیم به خونه دار شدن، قدم اول مشاوره با یک مشاور مورگج هست. مشاور مورگج از بانک و موسسات مالی پول میگیره و این ملاقات هیچ هزینه ای برای شما نداره. در این مشاوره ی چند ساعته، شما اطلاعاتی از خودتون (درآمد، بدهی، گزارش کردیت) رو میدین و اون در همون روز بهتون میگه تا چه مبلغی میشه به شما وام داد ( کاغذ pre-approval رو بهتون میده). در صورتی که کردیت اسکورتون خوب باشه، این رقم حدوداً معادل 4.5 برابر درآمد خالص منهای بدهی های بزرگ (اوسپ، وام ماشین و غیره) هست. اگه هنوز آمادگی ش رو نداشته باشین، مشاور مورگج همین طور بهتون میگه چه کار کنید که مثلاً تو شش ماه آینده، اعتبار شما بیشتر بشه.

باید موارد زیر رو از پول تون کم کنین تا ببینین واقعاً چه قدر توان مالی دارین: هزینه های شخصی (اسباب کشی، وسایل خونه ی جدید، تمیز کردن، بیمه و غیره) و هزینه های رسمی کلوزینگ که بین 1.5 تا 3 درصد قیمت خونه هست (شامل Land Transfer Tax، وکیل، حساب کتاب نهایی در مورد مالیات خونه، پیش پرداخت، سود قسط اول مورگج، و خرج های دیگه مثل متروبرآورد، هزینه ی ثبت سند، ثبت مورگج و غیره)

حالا با بودجه ای که دارین، و تو محدوده ای که برای خودتون مشخص میکنین یا خودتون دنبال خونه میگردین که باید سایت هایی مثل For Sale By Owner و Com Free رو چک کنین یا اگه فکر میکنین کمک لازم دارین با یک ایجنت صحبت میکنین. جدای از مساله ی ایجنت، شما باید در این زمان دید کاملی از نوع خونه ای که میخواین بخرین داشته باشین. حداقل فرق خونه های فری-هلد، کاندومینیوم و کو-اپریتیو رو بدونین؛ اگه خونه قدیمی هست نتیجه ی بازرسی رو بخونین و اگه کاندو هست status certificate ش رو بخونین. اگه اولین بار هست که خونه میخرید، در مورد بسته های تشویقی دولت (برگشت مالیات، برداشت از RRSP و تخفیف برای خونه های سبز) بخونین یا پرس و جو کنین. و اگه وقت داشتین، میتونین از اینجا شروع کنین.

نظرات بسته شده اند.